
طی بیرون امدن اهنگ جدیدی از “ شاهین نجفی ” با نام “ نقی ” که در این اهنگ به امام هادی (ع) توهین ها ی بسیار زیادی شده است و این امام معصوم رو به زبان طنز مورد تمسخر قرار داده است و خون مسلمانان ومخصوصا شیعیان را به جوش اورده است ایت الله صافی در طی حکمی حکم اعدام این شخص را صادر نمودند

لازم به ذکر است که سایت این خواننده توسط نیروهای سایبری هک شده است.
این اهنگ که سر و صداهای زیادی در فضای مجازی داشت به خصوص در فیسبوک که مورد اعتراض بقیه رپ کن های دیگر قرار گرفت از جمله : هیچکس ، بهرام ، پیشرو و…
این رپر ها هرکدوم به نحوی اعتراض خود را نشان دادند و می گفتند که نباید به اعتقادات مردم اهانت کنید!
وهمگی اعتراض خود را نسبت به این خواننده و اهنگش نشان دادند.
در این اهنگ به حضرت مهدی (عج) نیز توهین شده است و مورد تمسخر گرفته شده است.
این فرد که زاده گیلان می باشد که پس از سربازی به المان مهاجرت کرد و ان جا کار موسیقی را به صورت جدی اغاز کرد این شخص از همان اول با به تمسخر گرفتن اعتقادات مردم سعی بر تخریب اعتقادات مردم داشت .
با کارهایی چون مهدی ، سال خون و… به کار خود ادامه داد که هرکدام از کارهایش به صورت مستقیم یا غیر مستقیم ضد دین و ضد جمهوری اسلامی ایران بودند مخصوصا کار مهدی که به امام زمان (ع) ما بسیار توهین کرده است.
این فرد ارتباط نزدیکی با سران جنبش سبز دارد و این رو میتوان از اهنگ ندا به راحتی تشخیص داد.
این فرد در اهنگ هایش به هیچ وجه رعایت ادب را نمیکند و از هر فشی که بتواند استفاده میکند تا قافیه اهنگ هایش جور شود و از نظر او ادب یک چیز بی معنی می باشد!!!!!!!!
طبقه بندی: عمومی،

طبقه بندی: عمومی،

به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، پایتخت چین درست در مسیر پرواز سقوط آزاد ماهواره 2.5 تنی روسات آلمان در ماه اکتبر قرار داشته که در نهایت پس از دو دهه کار در خلیج بنگال فرود آمد.
عواقب سقوط قطعات این ماهواره بر روی شهر پکن میتوانست بسیار فاجعهبار باشد: گودالهای عظیم، شکستن خطوط انتقال سوخت، انفجار، ویرانی ساختمانها و تلفات انسانی سنگین در این منطقه که از جمعیت 20 میلیونی برخوردار است، تنها بخشی از این فجایع به شمار میرود.
به گفته سازمان فضایی اروپا (ناسا)، احتمال این اتفاق و برخورد ماهواره با شهر پکن با سرعت 482 کیلومتر در ساعت بسیار زیاد بود.
سرعت این ماهواره در زمان ورود به جو زمین بسیار زیاد بود، اما خوشبختانه اصطحکاک حاصله از برخورد با آن، بخش زیادی از این سرعت را گرفته و بخشهای زیادی از آن را سوزانده یا تکه تکه کرده بود.
به گفته «مانفرد وارهاوت» از مرکز عملیات فضایی اروپا در آلمان، پکن دقیقا در مسیر آخرین مدار روسات قرار داشت.
طبق محاسبات دانشمندان، در صورتی که ماهواره روسات بین هفت تا 10 دقیقه دیرتر به زمین فرود میآمد، با پکن برخورد میکرد.
روسات یکی از نزدیکترین ضایعات فضایی به زمین محسوب میشد. این ماهواره در سال 1990 برای بررسی منابع تابش اشعه ایکس به مدار پرتاب شد. این ماموریت قرار بود تنها 18 ماه به طول انجامد اما این ماهواره برای 9 سال به ارسال اطلاعات در مورد سیاهچالهها و کهکشانهای دور به زمین ادامه داد.
ماهواره روسات سال گذشته در ماه اکتبر به سمت زمین سقوط کرد. سرعت این ماهواره به قدری زیاد بود که به گفته کارشناسان در صورت فرود زودتر در سیبری و یک دقیقه دیرتر در اقیانوس آرام فرود میآمد.
نوبت سقوط بعدی در اختیار ماهواره کاوشگر روسی ناسا قرار دارد که طبق محاسبات بین سالهای 2014 تا 2023 در زمین فرود آمده و خطر آن 10 برابر محاسبات کنونی ناسا برای ورود مجدد فضاپیماها به زمین است.
نوسانات در فعالیتهای خورشیدی باعث گسترش و انقباض جو شده و پیشبینی دقیق ورود مجدد ماهوارههای غیرقابل کنترل را به جو زمین مشکل میکند.
به گزارش ایسنا، این ماهواره در دسامبر 1995 به فضا پرتاب شد. طراحی آن پیش از صدور استانداردهای امنیت عمومی ناسا برای ورود مجدد فضاپیما به زمین انجام شد.
ماهواره های ناسا اکنون باید از احتمال برخورد با انسان کمتر از یک در 10 هزار برخوردار باشند.
کاوشگر 3.5 تنی زماندار پرتو ایکس روسی اکنون در ارتفاع 400 کیلومتری زمین در حال گردش است.
منبع: ایسنا
طبقه بندی: مطالب نجومی،
آژانس فضایی روسیه اعلام کرد که دو ماموریت بازگشت فضانوردان از ایستگاه
فضایی با کپسولهای سایوز را به دلیل مشاهده یک ترک در یکی از دیواره های
این فضاپیما به تاخیر می اندازد تا به این ترتیب در سال 2012 هم به بد
اقبالی های فضایی خود ادامه دهد.
به گزارش خبرنگار مهر، آژانس فضایی روسیه اعلام کرد که دو ماموریت بازگشت
فضانوردان ایستگاه فضایی بین المللی را به دلیل برخی مشکلات فنی یکماه به
تاخیر می اندازد.
خبرگزاری اینترفاکس خبر داد که بازگشت تیم سرنشین ایستگاه فضایی بین
المللی به سبب کشف یک ترک در یکی از دیواره های کپسول سایوز Tma-04 M حداقل
یکماه (تا پایان آوریل یا اواسط ماه می) به تاخیر خواهد افتاد. این کپسول
سایوز قرار بود 30 مارس همراه با سه فضانورد ساکن ISS به زمین بازگردد.
به همین دلیل سایوز Tma-05جایگزین سایوز Tma-04 M خواهد شد اما قبل از این
تعویض، تستهای لازم باید انجام شوند و به همین دلیل ماموریت اول با 30 تا
45 روز تاخیر انجام خواهد شد.
ماموریت دوم نیز که برای 30 می پیش بینی شده بود برای اواسط یا پایان ماه ژوئن دوباره برنامه ریزی خواهد شد.
درحال حاضر در ایستگاه فضایی بین المللی، "اولگ کونوننکو"، "آنتون
چکلاپروف" و "آناتولی ایوانیچین" از روسیه و "دان پتیت" و "دن باربانک" از
آمریکا و "آندره کویپرز" از هلند اقامت دارند.
بازگشت " چکلاپروف"، " ایوانیچین" و " باربانک" برای ماه مارس و " کونوننکو"، " پتیت" و " کویپرز" برای ماه می پیش بینی شده بود.
درحقیقت، در مدت یکسال اخیر، روسیه با یک سری مشکلات حاد فنی روبه رو شده
است که علاوه بر وارد آمدن خسارتهای مالی به آژانس فضایی روسیه موجب شده
اند که ماموریتهای بسیاری را از دست بدهد.
آغاز بدشناسی های فضایی روسیه از ماه فوریه
در فوریه 2011 ماهواره نظامی Geo-Ik2 به دلیل نقص فنی نتوانست خود را به مدار زمین برساند و در مدار منهدم شد.
آگوست پر حادثه برای برنامه های فضایی روسیه
در ماه آگوست دو ماموریت فضایی روسیه دچار حادثه شدند. اولین حادثه برای فضاپیمای باری M-12M در برنامه Progress رخ داد.
این فضاپیما در حال حمل چندین تن ملزومات به ایستگاه فضایی بین المللی بود
که در ثانیه 350 از آغاز پرتاب دچار نقص فنی در سیستم احتراقی شد. این
مشکل منجر به خاموش شدن اضطراری فضاپیما شد تا جاییکه هرگز نتوانست خود را
به مدار مورد نظر برساند و در نهایت در سیبری فرود آمد.
حادثه دوم ماه آگوست مربوط به سقوط ماهواره مخابراتی Express-Am4 بود.
سپتامبر بدشگون برای سایوز
در سپتامبر 2011 آژانس فضایی روسیه اعلام کرد که در پی حادثه اخیر انفجار
فضاپیمای باری، پرتاب ماموریت با سرنشین کپسول سایوز را به سوی ایستگاه
فضایی بین المللی به تعویق می اندازد. به طوریکه این ماموریت با سرنشین که
قرار بود 22 سپتامبر پرتاب شود به نوامبر موکول شد.
همچنین سه فضانورد روسی که قرار بود 8 سپتامبر به زمین بازگردند با 8 روز تاخیر در 16 سپتامبر بازگشتند.

کپسول سایوز در آخرین ماموریت بازگشت به زمین در 21 نوامبر سه فضانورد ایستگاه فضایی را به خانه بازگرداند
اعلام این خبر با واکنشهایی از سوی کارشناسان فضایی روبه رو شد. برای
مثال، سیمونتا دی پیپو" افسر ارشد اسا (آژانس فضایی اروپا) در آن زمان
اظهار داشت: "فعالیتهای فضایی، بسیار پیچیده و با درصد خطر بالایی هستند.
به هرحال تا اینجا چهار شکست را در مدت چند ماه داشته ایم و بنابراین می
توان گفت که این اتفاقات نشانه ای از یک مشکل هستند. از آنجا که این شکستها
در مورد سیستمهای مختلفی اتفاق افتاده اند احتمالاً تنها یک مسئله
فناورانه در بین نیست."
وی افزود: "به نظر می رسد که محکم ترین فرضیه مربوط به بودجه باشد. یک
بودجه محدود که نمی توان تحت آن حرکت کرد. حتی اگر بودجه آژانس فضایی روسیه
به طور اندکی افزایش یافته باشد اما باید پذیرفت که در کنار آن تعداد
پروژه هایی که باید اجرا شوند نیز رشد داشته است. کمبود منابع مالی می
تواند کیفیت را کاهش دهد. از سویی دیگر، این مشکل می تواند مربوط به افزایش
تعداد ماموریتهایی باشد که آژانس فضایی روسیه هرسال انجام می دهد. اما
تمام این موارد در حد فرضیه هستند. درحقیقت باید فهمید که چه حد انتخابهای
سیاسی دستگاه فضایی روسیه بر انتخابهای فنی آنها ارجحیت دارد."
همچنین "جووانی بینیامی"، رئیس کمیته بین المللی تحقیقات فضایی (COSPAR)
به خبرنگار مهر گفت: "اینکه کپسولهای مدارگرد روسی با مشکل مواجه شوند قابل
پیش بینی بود. حتی اگر این کپسولها از نظر کارآزمودگی در حد بالایی باشند
هیچ چیز در موقعیت فعلی مطلوب نیست. مشکل اصلی، فقدان یک سیستم جایگزین و
یا همان سیستم پشتیبانی است که آمریکاییها پس از پایان عصر شاتلها آن را در
اختیار ندارند."
فضاپیمایی که هرگز به مریخ نرسید
در نوامبر 2011 روسیه فضاپیمای Phobos-Grunt را به سمت قمر فوبوس مریخ
پرتاب کرد تا پس از 20سال بار دیگر به عرصه تحقیقات فضایی بازگردد اما این
ماموریت لحظاتی پس از پرتاب دچار مشکل شد.
در نهایت، فضاپیمای بدون سرنشین و 13 تنی فوبوس-گرانت روسها که در 9
نوامبر از پایگاه بایکنور به فضا پرتاب شده بود سرانجام پس از ماهها
سرگردانی در مدار زمین در اتمسفر زمین سوخت و بخشهای دیگری از آن در میان
اقیانوس سقوط کرد.
مقامات روسی خبر سقوط این فضاپیما را 15 ژانویه 2012 اعلام کردند و اظهار
داشتند که این فضاپیما طی ورودی خارج از کنترل به اتمسفر زمین در هزار و
250 کیلومتری غرب شیلی در درون اقیانوس آرام سقوط کرد.
این اولین ماموریت بین سیاره ای مسکو از سال 1988 بود. آخرین موفقیت روسیه
در این عرضه در سال 1986 و با پرتاب کاوشگر "وگا" برای تحقیق درباره سیاره
زهره (ونوس) و ستاره دنباله هالی انجام شد.
از آن پس، آژانس فضایی اتحاد جماهیر شوروی سابق و پس از آن روسیه با یک
سری طولانی از حوادث و شکستها مواجه شد که مهمترین آنها در سال 1996 و
زمانی رخ داد که کاوشگر "مارس 96" به دلیل نقص موشک حامل در اقیانوس آرام
سقوط کرد.
این درحالی بود که از آن زمان آمریکا، اروپا، چین و هند موفق شدند کاوشگرهای متعددی را به سمت مریخ روانه کنند.

فضاپیمای فوبوس- گرانت
سقوط ماهواره مخابراتی در دسامبر
روسها در ماه دسامبر در برنامه فضایی خود با بدشانسی جدیدی مواجه شدند
زیرا ماهواره ارتباطاتی آنها درست پس از پرتاب دچار نقص فنی شد و سقوط کرد.
این شکست به دلیل بروز نقص فنی در راکت ماهواره بر رخ داده است. قرار بود
راکت سایوز 2 ماهواره ارتباطی نظامی "مِریدیان" را از پایگاه نظامی
Plesetsk در شمال روسیه به فضا حمل کند. اما این راکت نتوانست به مدار زمین
برسد و منجر به شکل گیری پنجمین شکست در ماموریتهای فضایی روسیه در سال
2011 شد. راکت سایوز 2 در نزدیکی شهر "توبولسک" در سیبری سقوط کرد.
اکنون با به تعویق افتادن برنامه های بازگشت فضانوردان ایستگاه فضایی به
زمین توسط کپسولهای سایوز به نظر می رسد که بد شانسی هایی که آژانس فضایی
روسیه در سال 2011 با آنها روبه رو بود در سال 2012 نیز ادامه خواهند داشت.
منبع: خبرگزاری مهر
طبقه بندی: مطالب نجومی،

به گزارش سرویس فناوری ایسنا، آتلانتیس که آخرین ماموریت مداری خود را در هشتم ژوئیه 2011 به انجام رساند، در زمان فعالیت خود، خدمات زیادی به ناسا ارایه داد و چندین ماهواره و کاوشگر را به فضا برد.
با همین ناو بود که کاوشگر ماژلان برای پژوهش درباره سیاره زهره و گالیله را برای کاوش مشتری به مدار حمل شد. همچنین آتلانتیس بود که رصدخانه پرتو گامای کامپتون را به مدار برد.
نخستین اتصال شاتل و ایستگاه فضایی میر که در جریان آن دو فضانورد به این مجتمع حمل شدند و سه فضانورد از آن به زمین برگشتند با کیهان پیمای آتلانتیس رخ داد.
منبع: ایسنا
طبقه بندی: مطالب نجومی،



